When the shit hits the fan

Een ieder die de verandercurve kent zal de verschillende fases in deze tijd vast herkend hebben. Het ongeloof en de ontkenning: ‘Dit kan niet waar zijn! Toch?!’. De verontwaardiging. En daarna de berusting, en het zoeken en vinden van lichtpunten in de nieuwe situatie.

Tijdens onze trainingen over omgaan met verandering zeggen we dat iemand de verandering aan het accepteren is als je een eerste voordeel kunt benoemen. Dit benoemen lijkt misschien respectloos naar de mensen die vechten voor hun leven, naar de mensen die vechten voor de mensen die vechten voor hun leven, de mensen zonder inkomen, de mensen zonder veiligheid. Het is echter wel de meest effectieve manier om zelf zo snel mogelijk met een nieuwe situatie om te kunnen gaan.

En laten we eerlijk zijn, er zijn best wat voordelen te noemen van deze intelligente lockdown. De afwezigheid van de enorme hoeveelheid verplichtingen bijvoorbeeld. Zoals sportclubs, feestjes, onnodige vergaderingen, ect.
De enorme boost in digitaal en online werken. Wat een kilometers gaat ons dat straks schelen in het post-corona tijdperk!
De saamhorigheid, de zorg voor elkaar, het genieten van de kleine dingen en de natuur.
Dát we nog steeds naar buiten mogen, en hoe we daar met zijn allen van genieten. Het is net of mijn zintuigen ook een stuk scherper afgesteld staan dan hiervoor.

Terug naar ‘normaal’ zal, als dat al kon, het niet meer worden. En ‘normaal’ kennen we ook al, dus kom maar op met dat post-corona tijdperk.
Wij kijken er naar uit.